Glikol etylenowy (MEG/EG) Nr CAS:107-21-1 Gorąca sprzedaż z REACH

Glikol etylenowy to najprostszy alifatyczny alkohol dwuwodorotlenowy o właściwościach chemicznych alkoholi, takich jak zdolność do tworzenia eteru, estru lub utleniania do kwasu lub aldehydu, a także kondensacji do eteru lub zastąpienia halogenem. Jego reakcja z chlorkiem acylu lub bezwodnikiem kwasowym na ogół tworzy diestry. Podczas ogrzewania w obecności katalizatora (dwutlenku manganu, tlenku glinu, tlenku cynku lub kwasu siarkowego) może on ulec międzycząsteczkowemu lub wewnątrzcząsteczkowemu odwodnieniu, tworząc cykliczne acetale etylenowe, które mogą reagować z kwasem azotowym, tworząc diazotan glikolu (substancja wybuchowa ). Glikol etylenowy jest surowcem do produkcji żywic poliestrowych, alkidowych i włókien poliestrowych. Może być również stosowany jako czynnik chłodniczy do silników samochodowych i lotniczych. W 1980 r. ilość glikolu stosowanego jako czynnika chłodniczego jest równa ilości zużytej do produkcji poliestru. Ponadto można go również stosować do syntezy polimerów, takich jak włókna poliestrowe. Diazotan glikolu etylenowego stosowany w połączeniu z nitrogliceryną może obniżyć temperaturę zamarzania materiałów wybuchowych. Glikol etylenowy może być również stosowany jako surowiec do wyrobów farmaceutycznych i tworzyw sztucznych oraz jako rozpuszczalniki wysokowrzące. Przemysł stosował etylen jako surowiec, najpierw przekształcając go w tlenek etylenu, a następnie hydrolizując w celu wytworzenia glikolu etylenowego.
Produkt stwarza zagrożenie pożarem i wybuchem. Działa drażniąco na skórę i błony śluzowe, przy wdychaniu par lub wchłanianiu przez skórę, działając narkotycznie na centralny układ nerwowy i powodując uszkodzenie nerek. Szczur po podaniu doustnym LD50 wynosi 8540 mg/kg. Maksymalne dopuszczalne stężenie w miejscu pracy wynosi 5 × 10-6.

Wszelkie inne pytania prosimy również o kontakt:peter@gpcchem.com.