Glikole polietylenowe to rodzina liniowych polimerów utworzonych w wyniku katalizowanej zasadą reakcji kondensacji, w której do etylenu dodawane są powtarzające się jednostki tlenku etylenu. Wzór cząsteczkowy to (C2H4O)multH2O, gdzie mult oznacza średnią liczbę grup oksyetylenowych. Masa cząsteczkowa może wynosić od 200 do kilku milionów, co odpowiada liczbie grup oksyetylenowych. Materiały o większej masie cząsteczkowej (100 000 do 5 000 000) nazywane są również tlenkami polietylenu. Średnia masa cząsteczkowa dowolnego konkretnego produktu na bazie glikolu polietylenowego mieści się w dość wąskich granicach (stopień 5%). Liczba jednostek tlenku etylenu lub ich przybliżona masa cząsteczkowa (np. PEG-4 lub PEG-200) powszechnie określa nomenklaturę konkretnych glikoli polietylenowych. Glikole polietylenowe o masie cząsteczkowej mniejszej niż 600 są cieczami, natomiast te o masie cząsteczkowej 1000 i większej są stałe. Materiały te są nielotne, rozpuszczalne w wodzie, pozbawione smaku i zapachu. Mieszają się z wodą, alkoholami, estrami, ketonami, rozpuszczalnikami aromatycznymi i chlorowanymi węglowodorami, ale nie mieszają się z alkanami, parafinami, woskami i eterami.
Cząsteczki poli(glikolu etylenowego) składające się z około 2000 monomerów. Poli(glikol etylenowy) jest stosowany w różnych zastosowaniach, od chemii przemysłowej po chemię biologiczną. Ostatnie badania wykazały, że PEG zachowuje zdolność wspomagania procesu rekonwalescencji po urazie rdzenia kręgowego, wspomagając proces przewodzenia impulsów nerwowych u zwierząt. U szczurów wykazano, że wspomaga naprawę przerwanych aksonów kulszowych, pomagając w rekonwalescencji po uszkodzeniu nerwów. Jest produkowany przemysłowo jako substancja smarująca dla różnych powierzchni w celu zmniejszenia tarcia. PEG jest również stosowany w przygotowaniu systemów transportu pęcherzykowego w zastosowaniach do procedur diagnostycznych lub metod dostarczania leków.
Wszelkie inne wymagania prosimy również o kontakt:peter@gpcchem.com.