Glikol etylenowy (MEG)Cas No.107-21-1 Gorąca sprzedaż z REACH

Glikol etylenowy jest najprostszym alifatycznym alkoholem dwuwodorotlenowym o chemicznych właściwościach alkoholi, takich jak zdolność do generowania eteru, estru lub utleniania do kwasu lub aldehydu, a także kondensacja z wytworzeniem eteru lub podstawianie halogenem. Jego reakcja z chlorkiem acylu lub bezwodnikiem kwasowym na ogół tworzy diestry. Podczas ogrzewania w obecności katalizatora (dwutlenek manganu, tlenek glinu, tlenek cynku lub kwas siarkowy) może ulec międzycząsteczkowej lub wewnątrzcząsteczkowej dehydratacji, tworząc cykliczne acetale etylenu, które mogą reagować z kwasem azotowym, tworząc diazotan glikolu (materiał wybuchowy ). Glikol etylenowy jest surowcem do produkcji żywic poliestrowych, żywic alkidowych oraz włókna poliestrowego. Może być również stosowany jako czynnik chłodniczy do silników samochodowych i lotniczych. W 1980 roku ilość glikolu użytego jako czynnik chłodniczy jest równa ilości zużytej do produkcji poliestru. Ponadto może być również stosowany do syntezy polimerów, takich jak włókna poliestrowe. Diazotan glikolu etylenowego w połączeniu z nitrogliceryną może obniżyć temperaturę zamarzania materiałów wybuchowych. Glikol etylenowy może być również stosowany jako surowiec do produkcji farmaceutyków i tworzyw sztucznych oraz wysokowrzących rozpuszczalników. Przemysł wykorzystywał etylen jako surowiec, najpierw przekształcając go w tlenek etylenu, a następnie hydrolizując w celu wytworzenia glikolu etylenowego.
Ten produkt stwarza zagrożenie pożarem i wybuchem. Działa drażniąco na skórę i błony śluzowe przy wdychaniu oparów lub absorpcji przez skórę, działając narkotycznie na ośrodkowy układ nerwowy oraz powodując uszkodzenie nerek. Szczur, po podaniu doustnym, ma LD50 8540 mg/kg. Maksymalne dopuszczalne stężenie w miejscu pracy wynosi 5 × 10-6.

Wszelkie inne pytania prosimy o kontakt:peter@gpcchem.com.